Wie wil de Unie van Rotterdam schrijven?

Unie van Rotterdam: pleidooi voor het vieren en erkennen van het gelijkheidsbeginsel en vrijheid van godsdienst en levensbeschouwing

Messcherp analyseren de Trouwverslaggevers het interview met Aboutaleb: “de islam kan volgens hem nu nog niet dezelfde rechten claimen als het christendom”. Ondanks de veronderstelling van Aboutaleb dat “de meeste Nederlanders nog niet zo ver zijn dat de Islam in de openbare ruimte zichtbaarder wordt”, geldt de Nederlandse Grondwet ook in Rotterdam. Dat betekent dat niet het volk bepaalt of “we” ver genoeg zijn voor onze medeburgers, want “onze” grondwettelijke norm wat betreft vrijheid van godsdienst en levensbeschouwing is al bepaalt in Artikel 6. Mag (politieke) polarisatie in 2017 blijven misschien?

Wie wil de Unie van Rotterdam schrijven? Als herinnering aan de bevochten eendracht, broederschap en aan de identieke staatsrechtelijke positie van zowel religieuze als seculiere levensbeschouwingen sinds  de Unie van Utrecht van 1579? Als een dromend pamflet dat geen enkele burger wordt uitgesloten van de ’Allen’ en dat een vredige gelijkheid tussen de aanhangers van religies, levensbeschouwingen en samenlevingsperspectieven als elkaars medeburgers op “dit heel kleine stukje aarde” geldt, ook tijdens de gemeenteraadscampagnes, ook in Rotterdam!

Dan klinken daarna, net zoals in Utrecht toentertijd, de kerklokken maar nu ook de Azan vanuit de Rotterdamse moskeeën.

bridge-rotterdam-erasmus-blue-735790

Zwarte Piet is wel degelijk racistisch: in de iconografie en verdediging

Als kind heb ik eerlijk gezegd nooit het verband gezien tussen racisme en de figuur zwarte piet. Tot en met mijn gang naar de VU in Amsterdam en verhuizing van Ermelo naar Haarlem was ik — eerlijk gezegd — ook helemaal niet bewust van wat racisme of discriminatie nou was, daadwerkelijk deed en voor impact had op het dagelijks leven van mensen! Ik mocht mij blijkbaar gelukkig prijzen met mijn witte huid, mannelijke lichaam, heteroseksuele geaardheid en christelijke achtergrond en geloof…

Ik ben langzamerhand in gezien dat dit verband er wel is! En dat is gekomen door het oprecht luisteren naar die stemmen – die maar onophoudelijk klinken. En mij telkens weer een spiegel voorhouden wat betreft het onschuldige kinderfeest!

Oké, dat het een kinderfeest is, mag geen argument zijn om racistische elementen in een kinderfeest toe te laten. Ik was blind voor die racistische elementen dat ik mij moest afvragen: wat zijn nu die racistische elementen? De documentaire Blackface van de Amerikaan Roger Ross Williams werpt een uitstekend outsiderperspectief (lees: spiegel) op het Hollandse “gezellige” kinderfeest en het activisme tegen Zwarte Piet:

Kortom: de iconografie — hoe zwarte piet er uitziet (zwart, rode lippen, oorbellen) — is wel degelijk historisch beladen met slavernij; de bedoeling van het sinterklaasfeest: eerder een commercieel feest dan een kinderfeest in verband gebracht met de black minstrel shows; het negatieve en minderwaardig gevoel, en ongemak als effect van het feest voor mensen van kleur; protest tegen zwarte piet is per definitie een verstoring van de openbare orde; het racistische verbale geweld en agressie op het protest (beter: de protestanten) tegen Zwarte Piet.

Ik schrok (en schrik nog steeds, want dit is toch niet normaal?) van verbazing van het gehele mechanisme achter de verdediging van zwarte piet als niet-racistisch…

Ook dit weekend weer waar in Dokkum en Rotterdam er alles tegen gedaan is om de anti-Zwarte Piet-demonstranten te weren. Luister bijvoorbeeld de podcast (#KickOutZwartePiet met Anousha & Mariam – Bonusaflevering) van Dipsaus over de ervaringen in Dokkum en Rotterdam. Of de column van Alma Mathijsen in Vrij Nederland over de snelwegblokkade in Friesland, over de weerstand die deze demonstraten – blijkbaar – oproepen, over het dagelijks racisme, het ontbreken van verbazing van de blokkade, over de verbazing van het niet-oppakken van hen die de snelweg illegaal (strafbaar feit!) blokkeren, over de onpartijdigheid van de politie die – voor Alma de  eerste keer – opvalt… Of dat de groep Kick Out Zwarte Piet door de AIVD, als links-extremistische club, in de gaten wordt gehouden.

377e022f-bb06-4515-9d38-e75a9919da71.jpeg
Een prachtig, warm beeld uit de fotoserie “Intocht van de Nieuwe Sint in Amsterdam” van Het Parool.

Durf de vergelijking haast niet te maken – ben nl. geen historicus -, maar doe het toch: ik moet namelijk denken aan de Amerikaanse burgenrechtenbeweging (leestip!!). Kort gezegd: mensen van kleur moesten achterin de bus zitten, naar zwarte scholen, naar andere eetgelegenheden gaan, en waren niet in het bezit van stemrecht. En de Amerikaanse burgenrechtenbeweging komt in verzet tegen dit gesegregeerde systeem.

Nu is de vergelijking scheef (daarvoor is het ook een vergelijking), omdat de grootte van de segregatie niet hetzelfde is. Maar let nu op de vergelijking: mensen van kleur, als anti-Zwarte Piet-demonstrant, mogen maar nauwelijks zitten op de stoel van een wit persoon, en niet in gelijke mate mee besluiten over het feest. Het stemrecht van mensen van kleur, niet in politieke zin maar de stem laten horen over maatschappelijke en politieke zaken, wordt vaker wel dan niet verstomd. Om nog maar te zwijgen van het politiegeweld tegen deze demonstranten en dat de Kick Out Zwarte Piet (KOZP) in de gaten gehouden wordt door de Nederlandse terrorismebestrijding (lees: AIVD).

Zij moeten maar eenvoudig opstaan (lees: openstaan) voor de traditie, de gebruiken, het “kinderfeest”.

Afsluiten wil ik met een actuele variatie op de zeer bekende woorden van Martin Luther King, I have a dream:

i have a dream
dat we mogen leven vanuit het gelijkheidsprincipe, Artikel 1,
dat iedereen gelijk is voor de wet
dat we mogen luisteren naar elke stem, 
welk lichaam daar ook bijhoort
niet onze kinderen centraal zetten
maar hun gezamenlijke toekomst!
welk land willen we doorgeven?
een land waar we langs elkaar heenrijden en elkaar blokkeren?
of ééntje waar we broederlijk-zusterlijk de Friese meren opvaren
gezamenlijk de wind mogen ervaren op onze stranden
dat mijn kinderen anderen niet zullen beoordelen op hun huidskleur
maar hun karakter!
de menselijke waarde mogen inzien van de ander
die zomaar een vriend(in) kan zijn!
niet verwerpen vanwege hun vreemdheid en kritiek
maar beoordelen op hun bespiegelingen
dat zij uiteindelijke niet bepalen 
wie een echte, normale Nederlandse burger is
maar de wet!
mogen we de komende dagen, maanden, jaren, elkaar in de ogen kijken
van aangezicht tot aangezicht
van mens tot mens
en afvragen:
is dit nou toekomstmuziek, hoe het nu gaat?
of een blokkade?
voor wie wij samen willen zijn?

Update 29-11-2017:

“Georgina Verbaan, Matthijs van de Sande Bakhuyzen, Jett Rebel, Renske de Greef, Nasrdin Dchar en Tofik Dibi zijn zes van de tweehonderd personen die woensdag online een grote campagne tegen Zwarte Piet lanceren.”


Update 22-10-2018:

Ook in 2018 staat zwarte piet terrecht op de agenda. Mede door de strafzaak van de zogenaamde blokeerfriezen die vorig jaar de A7 blokkeerden, begint de discussie vroeg in het jaar. Het OM eiste vooral taakstraffen tegen de verdachten en de uitspraak van de rechter zal begin november volgen. Deze strafzaak verbindt ook 2017 aan 2018.

Ik wil vooral wijzen op de tweet van Jerry Afriyie, die te gast was bij RTL Late Night. Alleen de avond verliep anders dan was afgesproken. Lees zijn verhaal op OneWorld:

Verder – dan je eigen bubble – kijken/lezen/luisteren:

 

 

Huidige koers #CDA niet voor alle Nederlanders

 

Bonhoeffer over #hertovering van onze wereld(beeld)

“Het boek van Weizsäcker (1) over het wereldbeeld van de fysica houdt me nog erg bezig. Het is me weer eens duidelijk geworden dat we God niet mogen gebruiken om de lacunes in onze kennis aan te vullen, want dan wordt God teruggedrongen naarmate de wetenschap vooruitgaat en die vooruitgang is niet te stuiten. Dan is God constant op de terugtocht. (2) In wat we kennen moeten we God vinden, niet in wat we niet kennen. God wil begrepen worden in de opgeloste, niet in de open vragen. Dit geldt voor de verhouding van God-wetenschap. Maar evengoed voor de algemeen menselijke vragen van dood, lijden en schuld. We hebben op het ogenblik menselijke antwoorden op deze vragen, we hoeven niet terug te vallen op God. Ook zonder God komen de mensen klaar met deze vragen en dit is altijd zo geweest. Het is eenvoudig niet waar dat alleen het christendom hier een oplossing heeft. De christelijke antwoorden zijn niet meer of minder overtuigen dan eventuele andere oplossingen. Ook hier is God geen stoplap. Hij (sic!) moet erkend worden midden in het leven en niet pas aan de grenzen van ons kennen, als we sterk en gezond zijn en niet pas als we lijden, als we handelen en niet pas als we zondigen. Dit is gefundeerd op Gods openbaring in Jezus Christus. Hij is het centrum van het leven en kwam beslist niet om vragen te beantwoorden. Gezien vanuit het centrum vallen bepaalde vragen eenvoudig weg en ook het antwoord op die vragen (ik denk aan het oordeel over Jobs vrienden (3)). In Christus zijn geen ‘christelijke problemen’. (4) Genoeg hierover; ik werd juist weer eens gestoord.”

Dietrich Bonhoeffer, in Verzet en Overgave. Brieven en aantekeningen uit de gevangenis. (Baarn: Ten Have, derde druk), 260-1.

(1) Zie Weizsäckers boek "Zum Weltbild der Physik". 
(2) Dit proces wordt ook wel de onttovering van de wereld genoemd. 
En ook te vinden in "volledige terugtocht" bij de "God-is-dood" theologie. 
(3) Zie Job 42:7-9 
(4) Bonhoeffer stelt hier allesbehalve dat er geen problemen zullen zijn nadat iemand "in Christus" is. Eerder en liever - zo stelt Bonhoeffer - wordt geleefd met de voorgevallen problemen vanuit het midden: Christus. Dat wil zeggen, Christus wil met je zijn - als een Immanuël - in de problemen. Zo, - in deze relationele setting - "kunnen" onze problemen wel eens relativeerbaar zijn, iets vergankelijks, of zoals ik het graag zeg: het zou wel eens niet het laatste woord kunnen hebben.

Een lied voor Kaïn #broederschap

Waarom viel je gezicht,

verhardde je hart,

sloeg je hem neer, je broer,

je beeld en gelijke.

 

Nu moet je dolen, je schuld

te groot om te dragen

opgejaagd in je geest

omdat je gedood hebt.

 

Speel op citer en fluiten,

probeer te vergeten.

Zoek dat liedje, dat ene,

dat doet vergeten.

 

Bouw de ijzeren stad,

gewapende vrede.

Krijg je kinderen, smeden

van dolken en zwaarden.

 

Waarom wilde je zijn

een  god, zonder broeder.

Waarom wilde je zijn

een mens zonder naaste.

 

Uit: Huub Oosterhuis, Nieuw Bijbels Liedboek.

Simone Weil (1909-1943), Anarchiste En Mystica

Libertaire orde

In de jaren achter ons is in de redactie van het anarchistische tijdschrift de AS wel de vraag aan de orde geweest of we niet eens met een nummer over Simone Weil moesten uitkomen. Ik heb daarin destijds het standpunt in genomen, dat dit een goed idee was als duidelijk gemaakt werd wat Simone Weil voor het anarchisme te betekenen heeft. Ik opperde dit omdat zij, naast bepaalde kwaliteiten te bezitten die met het anarchisme corresponderen, in haar (korte) leven ook is over gegaan tot het rooms-katholicisme en mystica is geworden. Dat leek mij buiten het anarchisme te vallen. Daar is het bij gebleven. Een Simone Weil nummer van de AS is nooit verschenen. Dit is niet omdat het in de redactie is afgewezen, maar omdat niemand ooit een voorstel daartoe heeft uitgewerkt. Overigens bleek op mijn verzoek de Belgische libertair Johny Lenaerts in 2014 bereid een mooie bijdrage over…

View original post 365 woorden meer

#Manchester en de liturgische timing van #Hemelvaart 2017

Donderdag (25 mei) is het Hemelvaartsdag. Het had niet beter getimed kunnen worden, wat mij betreft. Het liturgisch jaar vestigt onze aandacht op de Opgestane Heer die vertrekt. Die heen gaat naar zijn vader. Ervandoor gaat. Terwijl Manchester huilt. Terwijl vaders en moeders hun kinderen missen. Kwijt zijn. Door die verschrikkelijk aanslag in Manchester! Alles wordt even relatief, zoals de Europa League finale. *toch hoop ik wel dat AJAX gaat winnen, by the way&* 

 

Een rare week. Nu in deze omstandigheden moeten wij ook nog eens *liturgisch afscheid nemen van onze Lieve Heer. Terwijl wij misschien wel huilen. Om de toestand. De onrecht, haat, hopeloosheid, a-gloriositeit en onmenselijkheid in de wereld om ons heen. In deze Hemelvaart klinkt bij mij een verontwaardigende (zoals de man beneden met de twee handen in de lucht) «waar ga je heen? ga toch niet! komt toch terug!» Die Hemelvaart voelt reëel – bijna spiritueel dan wel existentieel -, de godverlatendheid toont zich ongenadig in Manchester. De hopeloosheid van de ouders en omstanders. Schreeuwend voorbij de wolken – een «kyrie eleison, Heer ontferm u toch over ons!»

 

RP-P-1908-3629.jpg
Hemelvaart, anoniem, naar Abraham van Diepenbeeck, naar Schelte Adamsz. Bolswert, naar Peter Paul Rubens, 1630 – 1702.

 

Als JE dan toch ten hemel bent gegaan, regeer dan niet op een deïstische wijze, maar relationeel. Wees in ons midden als wij treuren of om treurenden staan. Ik wil niet herdenken dat JE afstand nam. Ik wil herdenken dat JE je goddelijke idealen – liefde & recht voor allen – najaagt. Wees dan nu toch HEER, een Ik-ben! Ik wil niet JE vertrek vieren. Eerder het verlangen, de hoop, dat JE nog eens terugkomt. Laat het maar Advent zijn eigenlijk donderdag, ik verlang niet naar JE afstand. Naar een Göd waar slechts Hemelvaart op het programma staat. En geen pinksteren, de kerk of een eventuele wederkomst.

Misschien vier ik dit wel: die Hemelvaart heeft niet het laatste woord. Ondanks deze geografische (in Manchester & overal waar haat/oorlog en onrecht telkens weer het levenslicht zien) en mijn spirituele Hemelvaart, zal er iets anders zijn – naar ons toekomen. Een Trooster. Troost ons verzoenend toch!

«Ik-ben, verlaat ons niet! JE, kom toch terug! Trooster, troost ons tot die tijd!»

Doorgaan met het lezen van “#Manchester en de liturgische timing van #Hemelvaart 2017”

Kan een politieagente een #hoofddoek dragen bij de neutrale politie?

Theologie Religie Samenleving

Een andere type blog dan normaal. Ik wil hieronder een aantal artikelen (lees: selectie. Zie voor meer nieuwsartikelen Google News) plaatsen, dat er misschien voor zorgt om een goed zicht te krijgen op de discussie die deze week weer oplaaidde: mag een politieagente/politieambtenaar een hoofddoek dragen? Spoiler: ja dat mag, maar dat is wél een keuze.

Ik zie in verschillende artikelen over deze discussie telkens het onmenselijke​ verkleinwoord “hoofddoekje” gebruikt worden voor Nederlandse moslima’s die kiezen voor een hoofddoek. Ik wil het neutrale woord hoofddoek gebruiken.


Het begon allemaal in AmsterdamDe Amsterdamse politiechef Pieter-Jaap Aalbersberg wil in korte tijd het korps representatief met de bevolking van Amsterdam maken. Dit betekent dat het korps van de Amsterdamse politie qua politieagenten met een migratie-achtergrond van 18% naar 52% gaat. Een strategie om dit streven te bereiken is om religieuze uitingen, zoals bijvoorbeeld de hoofddoek (andere religieuze uitingen levert geen maatschappelijke…

View original post 686 woorden meer

Update: Kan een politieagente een #hoofddoek dragen bij de neutrale politie?

Update: (21-11)

Ondanks het (niet-bindend(!)) oordeel van het College voor de Rechten van de Mens over de zaak van agent Izat:

Heeft Minister Grapperhaus (Justitie) in een brief aan de Kamer medegedeeld dat in reactie op de specifieke klacht niet gehoor geeft aan het pleidooi om een hoofddoek te mogen dragen bij de Nationale Politie. Het argument een agent dient een neutrale uistraling te hebben blijft leidend.

Het artikel van Hassan Bahara, o.a. columinist voor de Volkskrant, maakte mij bewust van het discriminatoire karakter van het niet toelaten (dus: uitsluiten) van agenten met een hoofddoek bij de politie. Dat maakt de zaak moeilijk: de Nationale Politie streeft naar neutraliteit en moet om dat te bereiken discriminatoir handelen. Maar is zij hiermede dan onvervalst neutraal? Izats advocaat Betül Ozates is met een bijzondere zaak bezig, nl: “een herziening die ervoor zorgt dat moslima’s met een hoofddoek volwaardig kunnen participeren in het publieke domein.”

  • Verder lezen: Google News.
  • Nieuwsuur (20-11)
  • Wat is nu een neutrale uitstraling: inclusieve, exclusieve of compenserende neutraliteit. (Zie oratie rechtsfilosoof Wibren van der Burg, pp.29-42.)

Doorgaan met het lezen van “Update: Kan een politieagente een #hoofddoek dragen bij de neutrale politie?”

Beauty and the Beast: wat (het gemis van de) liefde met mensen doet.

Afgelopen woensdag ben ik met Esther naar Beauty and the Beast geweest. Houd je van musicalachtige films, ga erheen! Zoekend naar een begrip van de liefde, ga erheen! Niet alleen liefde in de zin van de romantische prins-princesverhoudingen, juist misschien wel iets anders: de afwezigheid van de liefde. Wat als de liefde verdwijnt. Wat als de liefde in geen velden en wegen te vinden is. Als de liefde verstomt en schittert door afwezigheid. Volgens Beaty and the Beast veranderen mensen dan in dingen. De lakeien, hofdames en de entertainmentgroep van The Beast waren veranderderd – door een vloek – in meubilair en servies​, nadat de prins de liefde had misbegrepen. Wat als de liefde verdwijnt. Blijkbaar wordt een ander mens dan een Het en geen Gij (Martin Buber). De ander wordt instrumenteel begrepen, wat kan h/zij voor mij doen? Het kan dan ook niets anders zijn, dat deze meubilairstukken de vader van Belle de stuipen op het lijf jagen. “Het spookt, het is behekst”, klinkt dan als een refrein door de film heen. De ander is dan misschien wel een beest, als die niet doet wat jij behaagt.

We hebben deze liefde nodig. Niet alleen die romantische – die kan uitgroeien tot een erotische liefde. Die emphatische liefde zoeken wij, die liefde van broederschap en zusterschap, van medemenselijkheid. Dat je in de andere mens, je een tegenover ziet, een ander mens. En realiserend dat deze mens net zo bijzonder is als jijzelf, en misschien zelfs: jou synergetisch aanvult. Zo ontstijg je je eigen mensheid.